Mash ups

Hier heb ik wel een tijdje rondgedwaald, op zoek naar bekende plekken. Vakanties, woonplaats van mezelf en bekenden.
Wat me het meeste deed was de Scotland places en Poetryatlas. De eerste om lekker sentimenteel nog weer eens naar plaatjes van Rannoch Moor te kijken, waar we gewandeld hebben in een ongelovelijk ongerepte natuur, zo leeg, zo ruig, zo stil.  Het prachtige Glen Lyon, plaatsjes als Aberfeldy, Blairgowrie, ik krijg gewoon heimwee. Deze gaan we weer uitgebreid bezoeken ter voorbereiding van onze volgende reis naar Schotland.
En dan, eigenlijk logisch na deze, de poetry atlas, ook verschrikkelijk Engels natuurlijk, maar ja, daar ligt wel mijn voorkeur. De eerste keer dat ik hem bekeek, kon ik niet bij de gedichten zelf komen en vermoedde ik dat het alleen om verwijzingen ging en je verder in bibliotheken moest zoeken op basis van de literatuuropgaven.
Maar gelukkig, nu kon ik alles vinden, alle gedichten van Wordsworth b.v. en een mooie over de Slag bij Glen Coe, Rannoch Moor, van T.S Eliot.
Daar hebben we wat aan. Het blijven toevalstreffers, dit soort website-combinaties, je kunt nooit verwachten dat mensen universeel dit soort dingen oppakken, je moet toch een soort halve gare zijn om zoiets te maken.
Maar goed dat die er altijd wel zijn.

Ludi

Intelligente mobiels

Zelf heb ik nog steeds een Nokia van zeven jaar geleden, die nog steeds precies doet wat ik wil, n.l. bellen of sms-en als het nodig is en dat is niet zo vaak. Nog het meest als ik op reis ga en mensen op de plaats van bestemming wil melden dat ik er aan kom. Of thuis bellen als de trein vertraging heeft; afspraken maak ik van te voren, er wordt alleen gebeld in geval van nood en afwijkingen.
Thuis heb ik mijn note-book waarmee ik mij uitstekend red. Het enige dat ik misschien wel eens wil is een apparaat, iets kleiner dan de notebook en iets groter dan de Nokia, waarmee ik echt alles kan, wat ik nodig heb dan. Internetten, dwz googelen, e-mailen, sms en of iets dat daarvoor in de plaats kan, fotootje nemen, reisje opzoeken en misschien wel een e-bookje lezen.
Het begint er aan te komen geloof ik, maar ik wacht toch nog even, ik ben zo'n very, very late adapter, ook gezien de platte portemonnee.
Dus, eventjes smartphone lenen van een collega. Ja, dat dacht je, de collega's die ik spreek doen ongeveer allemaal hetzelfde als ik tot mijn grote verbazing.
Maar zonder dat ik hem zelf uittest, zie ik heus wel wat al die smartphone bezitters er mee doen. Lijkt me reuze handig, als je het nodig hebt.
Grappig, laatst had ik een klant met een smartphone, die me op het scherm een titelsbeschrijving uit de catalogus liet zien en 'waar het dan stond?' Az-indi 947 een boek over Ghandi. Oeps, dacht ik, die siso hanteren we niet meer, dus laat ik maar vragen of ze me de hele titelbeschrijving kan laten zien en de bezitsgegevens. Nou, nee, dat kon niet, want het was een fotootje dat ze van het catalogusscherm had gemaakt. Ik dacht nog, wat handig, ze had toch gewoon de catalogus op internet kunnen oproepen en dan wèl de titelbeschrijvingover het scherm kunnen laten scrollen?
Dat was dus een dame die nog de handigheid van een catalogusapp op je smartphone moest doorkrijgen.
Ik heb ook echt al veel toekomstbeelden gehoord en gezien: buiten de bieb je titel opzoeken en meteen de plaatsing erbij en of het uitgeleend is en of je dan wel zo nodig naar binnen moet.
Zoiets.
Of Alice de Jong gelijk heeft met de achteruitgang van het hanteren van papieren boeken?
Ongetwijfeld, maar waarschijnlijker lijkt mij dat het allemaal blijft bestaan, net zoals de vinylplaten weer teruggekomen zijn en allerlei andere 'verouderde' zaken gewoon uit nostalgie en voor de broodnodige uitgebreide 'beleving' in stand blijven.

Ludi

Wat een gedoe met Gooreader

Ik wordt hier geloof ik te oud voor. Steeds opnieuw moet ik het wiel uitvinden en me rot zoeken naar waar alles staat en hoe ik iets moet doen. Er moet constant iets ingevuld worden (je doopceel lichten heet dat, natuurlijk wel voor de veiligheid, maar ook met het gevoel dat ik steeds weer iets moet prijsgeven, heel dubbel). Nu hebben ze de blogspotpagina ook nog veranderd, en ik maar zoeken naar waar ik nu een nieuw berichtje kan maken en ja hoor, net als met de nieuwe 'outlook' van g-mail, staat nu alles achter icoontjes die je maar moet begrijpen. Natuurlijk, dat is het: jongeren zijn veel visueler ingesteld dan zo'n ouwe taart als ik.Maar goed, heb wat (Engelse) boekjes in mijn bibliotheek gezet, vervolgens het spoor weer geheel bijster geraakt. laat maar, denk ik dan. Strakjes hebben we bicat wise en voor zover nodig, maak ik daar nog een bibliotheekje of wat lijstjes in. Welke klanten gaan dit gebruiken en hoe vaak en hebben ze mij daar dan bij nodig?
Maar verder: hoe meer er leesbaar op internet staat, hoe beter, mits er niet gesjoemeld wordt met de rechten (zie ding over copyright). Het blijft moeilijk en vaak moeten we klanten uitleggen waarom er nog steeds geen uitgebreide download bibliotheek is voor e-books. Het komt, het komt en we wachten met smart op de Nationale catalogus met alles erop en eraan (met de nodige slagen om de arm nog steeds) en een uitgebreider aanbod dan alleen de grote schatten van de Nederlandse literatuur die rechtenvrij zijn, waarbij ook goed duidelijk is dat de boeken geleend kunnen worden en weer ingeleverd enz.
Ik hoop het allemaal nog voor mijn pensioen mee te maken.

Ludi